Noedelsoep

noedelsoepSoms, als ik bij de toko ben, neem ik van die instant noedelsoepjes mee. Ik  maak zoveel mogelijk zelf, maar die soepjes vind ik af en toe zo lekker. Past eigenlijk helemaal niet bij mij, want ik gruwel verder van pakjes en zakjes. Een guilty pleasure zal ik het niet noemen, want ik heb een hekel aan die uitdrukking. Eten is niet bedoeld om je schuldig over te voelen, dat doet af aan het pleasure gedeelte.

Uiteraard kun je zo’n soepje ook heel makkelijk zelf maken. En dan liefst ook nog met wat voedzame ingrediënten erin, zoals groente. Hier kun je eindeloos mee variëren. Probeer het bijvoorbeeld eens met wat gare reepjes kip die je over hebt. Of met een hardgekookt ei, taugé, wortel, radijs of komkommer. Nou ja, je snapt het idee wel.

Dit heb je nodig voor 1 persoon:

  • 1/2 kippenbouillonblokje (of neem groentebouillon voor een vegetarische variant)
  • 300 milliliter water
  • 1 theelepel geraspte gember
  • 1 kleine teen knoflook, geraspt
  • 1/2 eetlepel vissaus
  • 1 eetlepel sojasaus
  • 75 gram (udon)noedels
  • 50 gram peultjes, in reepjes gesneden
  • 50 gram paprika, in reepjes gesneden
  • 50 gram shiitake, in plakjes
  • 1 bosui, in dunne ringen
  • 1 theelepel chiliolie (optioneel)

Aan de slag:

Doe het bouillonblokje samen met het water, de gember, knoflook, vissaus en sojasaus in een steelpan en breng het aan de kook.
Voeg de noedels toe en kook 10 minuten (of zo lang als op de verpakking van de noedels staat).
Doe 2 minuten voor het einde van de kooktijd de peultjes, paprika en shiitake erbij.
Schep alles in een kom en garneer met de bosui en eventueel de chiliolie.

Enjoy!

Facebooktwitterinstagram

Pizza voor één

img_3158Vorige maand schafte ik een ferrari aan. Ja, echt. Nee, ik heb niet de lotto gewonnen en  ik heb ook geen rijke vent aan de haak geslagen. Ik heb het over een pizzaoven. Van het merk ferrari. En dat is een fijn ding hoor. Er zit een pizzasteen in die wordt verwarmd tot ongeveer 400 graden, zodat je van die  mooie pizza’s kunt bakken met blazen in het deeg. Net alsof je bij de Italiaan zit, echt. En in 4 minuten klaar.

Dan moet je wel eerst even deeg maken natuurlijk. Want diepvriespizza’s komen hier het huis niet in. Als ik dan een keertje pizza eet, dan moet ie ook echt lekker zijn. De meeste recepten die je op internet kunt vinden, zijn voor enorme hoeveelheden deeg. En dat is niet zo handig als je pizza voor één wilt maken. Daarom deel ik met jullie mijn recept voor pizzadeeg. Maak het deeg de avond van tevoren, dan kun je rekenen op een perfecte pizza.

Dit heb je nodig voor 1 persoon:

  • 125 gram bloem voor pizza, plus wat extra voor het bestuiven
  • 70 milliliter lauw water
  • 1 theelepel droge gist (ongeveer de helft van zo’n klein zakje)
  • 1/2 eetlepel olijfolie
  • snuf zout

Aan de slag:

Meng in een grote kom de bloem met het water, de gist en de olie. Kneed even door en voeg dan het zout toe. Als je het zout meteen toevoegt, gaat het gist dood en zal je deeg niet goed meer rijzen.
Bestuif je aanrecht met wat bloem, haal het deeg uit de kom en kneed het deeg daarna nog een minuut of 10 stevig door.
Leg het deeg terug in de kom, dek af met plasticfolie of een theedoek en zet het een uur weg op een warme plek.
Kneed na een uur het deeg nog even kort door, leg het terug in de kom, dek weer af en zet de kom in de koelkast tot de volgende dag.

Je deeg is nu klaar om te beleggen met wat je maar lekker vindt. Ik gebruik vaak passata met wat geperste knoflook en gedroogde oregano als saus, en beleg hem dan met pepertjes, salami en lekker veel kaas. Mocht je de pizzaoven van ferrari hebben, dan bak je de pizza 4 minuten op stand 2,5. Anders is meestal een kwartier in een hete oven genoeg.

Enjoy!

Facebooktwitterinstagram

Nieuw kookboek: Sauzen en smaakmakers

sauzen-en-smaakmakersDat ik een wat ziekelijke verzamelwoede heb als het om kookboeken gaat, was denk ik al duidelijk. Daarnaast vind ik het ontzettend leuk om allerlei dingen die je normaal in de winkel koopt zelf te maken. Als er dus een kookboek uitkomt vol met dat soort recepten, dan kan ik mijn verslaving niet in bedwang houden. Dat boek moest er komen, en wel meteen.

Sauzen en smaakmakers is een kookboek met recepten voor, de titel zegt het al, allerlei soorten sauzen, condimenten en kruidenmengsels. Mijn handen beginnen te jeuken als ik er doorheen blader. Al heb ik veel kookboeken, ik kook er eigenlijk niet vaak uit. Ik kan me namelijk niet goed aan recepten houden. Ik pak ze wel regelmatig uit de kast voor inspiratie, en ze liggen zelfs op mijn nachtkastje. Dit boek is een uitzondering. Deze recepten wil ik maken.

In het boek vindt je verschillende soorten mosterd, ketchup, mayonaise, chilisauzen (joepie!), milde sauzen, azijn, tafelzuur en kruiden- en specerijenmengsels. Daarbij horen de gangbare recepten zoals zoete chilisaus, tomatenketchup en mosterd. Maar er zijn ook bijzondere bij die ik normaal uit de toko haal, denk bijvoorbeeld aan hoisinsaus, chilibonenpasta, sojasaus van paddenstoelen en diverse soorten hotsauce. En dat is naar mijn mening het leuke aan dit boek. Het gaat net iets verder dan de gewone smaakmakers.

De foto’s zijn eenvoudig maar mooi, en de vormgeving is strak. De teksten van de recepten zijn duidelijk en goed te volgen. Het is allemaal niet moeilijk, hoewel je voor sommige ingrediënten wel even op zoek moet. Ik ben er bijvoorbeeld nog niet achter waar ik azijn met een zuurpercentage van 12% kan kopen. Ja, in Zweden, maar daar was ik nou juist vóórdat ik dit boek onder ogen kreeg. Dat mag de pret echter niet drukken, ik vervang die gewoon heel eigenwijs door inmaakazijn.

Inmiddels ben ik al met twee recepten aan de slag gegaan. Ik maakte eerst de met sojasaus ingemaakte paddenstoelen. Heel simpel, heel lekker. En vanmiddag heb ik fase 1 van de Amerikaanse hotsauce klaargezet. Die moet nu 6 weken staan, dus het resultaat laat nog even op zich wachten. Ik wil verder zeker nog de sojasaus, hoisinsaus en de ssäm barbecuesaus maken. En eigenlijk nog veel meer.
img_3628Mijn conclusie: echt een ontzettend leuk boek voor iedereen die houdt van zelf maken. Veel recepten, originele ook, en dat voor een heel fijn prijsje.

Sauzen en smaakmakers – Caroline Dafgård Widnersson
€ 17,50
ISBN 978-94-9143-154-7

 

Facebooktwitterinstagram

Een wild weekend in Zweden

20160909_133141370_iosAfgelopen weekend was ik in Zweden. En dan niet op een stedentripje of wandelvakantie. Nee, ik was samen met nog 6 anderen mee met meneer Wateetons voor zijn wilde weekend. Ik kan je vertellen, dat was één groot feest. Een 4 dagen durend nogal carnivoor feest.

Vrijdagochtend vroeg vlogen we naar Oslo, waar we werden opgehaald door Johan, de eigenaar van Edsleskogs Wardshus. De eerste stop was een bijzondere delicatessenwinkel in Oslo. De vleeshemel zou je kunnen zeggen. Een enorm assortiment worst, hammen, gedroogde en/of gefermenteerde vlees en vis, en bijzondere kazen. De overenthousiaste eigenaar vertelde er, in gebrekkig Engels, maar wat graag over. We proefden er verschillende hammen en worstsoorten, en ook nog een heel gek bruin uitziend kaasje dat naar karamel smaakte.
20160909_083609649_iosNa deze stop reed Johan ons naar de eindbestemming, Zweden. Heel even konden we onze kamers bekijken en de koffers droppen. Daarna gingen we meteen weer op pad en haalden we bij een jager in de omgeving een damhert op, dat voor ons was geschoten. Dat hert moest vervolgens ontweid (ingewanden verwijderd) worden en gevild. Ja, dat is best een heftig gezicht. En er was niemand in onze groep die er niet even van onder de indruk was.
20160910_073351262_iosHet ontweiden en villen van het hert deden we zelf, en het gebeurde met heel veel respect. Dit dier heeft zijn leven gegeven voor ons. Ik heb daar wel vaker bewust bij stilgestaan, maar nooit zoals nu. Deze ervaring maakt het nog veel belangrijker voor me om vlees te eten waarvan ik weet waar het vandaan is gekomen. Dit hert heeft een fijn leven gehad in de prachtige bossen van Zweden. Dat geldt niet voor de plofkip die je in een plastic bakje bij de supermarkt koopt.

We hebben het hert opgehangen om te drogen, en kregen daarna een geweldige maaltijd van Johan voorgeschoteld. Er was onder andere gerookt rendiervlees en een bladerdeeghapje met pulled moose. Erg lekker allemaal. ’s Avonds werd er door de mannen whisky geproefd.
20160909_170420353_iosDag 2 stond in het teken van het verwerken van het hertenvlees. We beenden het dier uit, en gingen er vervolgens mee aan de slag. We maakten gedroogde en verse worst, rendang van hert, bouillon en bijgerechten als koolsla en hasselback aardappelen. De lunch bestond uit hertenhaas en hart van de tundra grill. Feestmaaltijden, gevolgd door een kort bezoek aan het dorp en wat drankjes bij het vuur.
20160910_104047667_ios 20160910_141431751_ios

Op zondag begonnen we de dag met een flinke wandeling door de Zweedse bossen.  Daarna gaf meneer Wateetons een workshop drank maken. We gingen aan de slag met appelcider, bier en destilleerden alcohol die we vervolgens op smaak maakten met citroen en houtsnippers. Als lunch en avondeten was er natuurlijk weer vlees, vlees en nog een beetje vlees. Er was o.a. ragú van hert met verse pasta, venkel uit de oven, zoetzure komkommer, gebakken aardappeltjes, gerookt hertenvlees, worst en nog een restje rendang en koolsalade.
20160910_101003915_ios

Meneer Wateetons stelde ons zondagavond voor om maandagochtend vroeg te gaan elandspotten. En met vroeg bedoel ik een uur of 5. Best pittig na de rondjes bier en wijn van de avond ervoor, maar bijna de hele groep was present. We hebben een uur of 2 rondgereden zonder elanden in zicht. Wel zagen we reeën, dassen en een paar heel spannende doodlopende smalle bospaadjes, waar het busje dus alleen achteruit weer uit kon. Op de terugweg, een paar honderd meter van het Wardshus zagen we dan toch nog onze elanden. Een moeder met twee kleintjes zelfs. Gaaf!

Na het ontbijt opende meneer Wateetons een blik surströmming. Klik maar even op de link als je wilt weten wat dat is. Volgens meneer was dit een vrij milde variant, maar de geur was afgrijselijk. Ik moet bekennen dat ik het niet heb geproefd. De geur was me echt te erg.
20160912_072106670_iosHierna bezochten we nog een meer iets verderop, waar we wandelden, visten en nog wat laatste worstjes op de barbecue gooiden. En toen was het tijd om weer naar huis te gaan.

Dit wilde weekend in Zweden wordt ieder jaar georganiseerd door meneer Wateetons. Vind je het net zoals ik leuk om alle aspecten van koken mee te maken? Heb je de traditionele kookworkshops wel gezien en heb je zin in het ruigere werk? Wil je met respect een dier van kop tot staart verwerken, zonder verspilling? En als bonus nog een heel gezellig weekend hebben op een prachtige locatie in Zweden? Dan zeg ik: GAAN! Ik vond het echt te gek20160909_133526883_ios.20160911_183930337_ios

Facebooktwitterinstagram

Makreelsalade

makreelsaladeVroeger aten wij op zaterdag thuis altijd brood als avondeten. Ik was dol op twee soorten beleg: zure haring en gerookte makreel. En dan bij voorkeur op vers wit brood. Die haring, daar at ik zo een hele pot van leeg. Kan ik me nu niet meer voorstellen, ik vind het echt niet meer lekker.

Wel ben ik nog steeds dol op makreel. Heel erg lekker in een salade met oosterse dressing, op brood of in deze licht pittige makreelsalade. Deze supersimpele salade doet het goed als broodbeleg, maar is ook heel geschikt voor bij de borrel op een toastje of stokbroodje.

Voor een bakje makreelsalade:

  • 1 gerookte makreelfilet van ongeveer 100 gram
  • 1 eetlepel mayonaise
  • 1 theelepel sambal (welke je maar wilt)
  • 1 kleine sjalot, gesnipperd
  • 1 augurk, in kleine blokjes
  • peper en zout

Aan de slag:

Tja, hoe simpel wil je het hebben. Roer alle ingrediënten in een bakje door elkaar. That’s all!

Enjoy!

Facebooktwitterinstagram

Koken voor één: 5 tips!

whatsinmykitchen2 (1 van 1)Veel mensen vinden koken voor één gedoe. Teveel moeite. Als je gewend bent om altijd voor 2 of 4 personen te koken, dan snap ik dat wel. Maar als je net als ik bijna dagelijks alleen eet, dan wil je toch niet steeds zo’n afhaalhap, magnetronmaaltijd of een boterham? Natuurlijk bestel ik ook wel eens een pizza, of eet ik een tosti als avondmaaltijd. Maar dan heb ik het over 1 of 2 keer per maand. Meestal kook ik gewoon. Vooral omdat ik elke dag lekker wil eten.

Of je nu dagelijks of maar af en toe voor 1 kookt, deze tips zijn handig als je niet teveel tijd en geld kwijt wilt zijn.

  1. Koop slim in!
    De verpakkingen in supermarkten zijn meestal gericht op gezinnen, of minimaal tweepersoons huishoudens. Niet echt handig en geschikt voor in je uppie. Koop daarom vooral losse groente. Zo kun je zelf bepalen hoeveel je wilt hebben. Dus niet een halve kilo bladspinazie, maar alleen die flinke handvol die je gebruikt. Ga naar de markt, of naar een Turkse of Marokkaanse supermarkt. Daar is het versaanbod vaak groter en voordeliger.
  2. Meten is weten!
    Ja, heel saai, ik weet het. Maar het afmeten van sommige ingrediënten kan wel voorkomen dat je veel weg moet gooien. Na een tijdje weet je precies wat je nodig hebt. Zo heb ik aan een espressokopje rijst of couscous precies de juiste hoeveelheid voor mij, voor pasta gebruik ik een mok.
  3. Improviseer, google!
    Een halve courgette over? Nog een paar champignons, een tomaat en een stuk spitskool? En weet je niet wat je ermee moet doen? Improviseer! Alle bovenstaande ingrediënten kun je bijvoorbeeld laten sudderen met een teen knoflook en een blik gepelde tomaten. Wat rijst erbij en je hebt een maaltijd. Ben je niet goed in improviseren, gebruik dan het internet. Typ je ingrediënt in op google of een receptensite/kookblog. Je vindt zo eindeloze hoeveelheden recepten.
  4. De vriezer is je beste vriend!
    Kook klein of juist groot. Ik maak meestal een afgepaste maaltijd voor één persoon, of juist een hele pan vol. Zo staat er hier regelmatig op zondag een pan tomatensaus te pruttelen. Die vries ik dan in eenpersoonsporties in, zodat ik op een drukke dag heel snel toch een lekkere maaltijd op tafel kan zetten.
  5. Gebruik je kliekjes!
    Ondanks alles toch restjes over? Eet ze de volgende dag als lunch, of doe er iets heel anders mee. Een restje salade kan prima de volgende dag in een wrap. Restjes groente verwerk je gemakkelijk in een soep of saus. Gare kip over? Maak een snel wokgerecht met noodles en stukjes kip, of verwerk de kip in een salade. Weggooien is zonde!

Ik hoop dat ik je met deze tips een beetje verder heb geholpen. Zelf pas ik ze in ieder geval dagelijks toe. Mocht je eens een vraag hebben hierover, of een verzoek voor een recept met een bepaald ingrediënt, laat het mij dan weten!

Facebooktwitterinstagram

Nieuw kookboek: De perfecte Preston

perfecteprestonAlweer een nieuw kookboek van een Masterchef Australië jurylid. Vanaf het moment dat ik hoorde dat dit boek eraan kwam, stond ie op mijn verlanglijstje. Matt Preston is het meest bijzondere jurylid van Masterchef. Een boom van een vent, met een nogal opvallende kledingstijl. Denk bijvoorbeeld aan een knalpaars driedelig pak. En altijd een sjaaltje, passend bij zijn outfit. Een tikkeltje excentriek dus wel qua uiterlijk. Ik vind hem leuk.

Matt is geen kok, maar journalist en restaurantcriticus. Toch kan hij stiekem geweldig koken. Dit is inmiddels zijn vierde kookboek. Ik heb één van de eerdere boeken, en die vind ik ook te gek. Zijn stijl is helemaal eigen, en de smaken die hij gebruikt zijn smaken waar ik van houd.

In ‘de perfecte Preston’ vertelt Matt je wat hij de afgelopen jaren heeft geleerd over het maken van de perfecte gerechten. En aangezien hij heeft afgekeken bij de grootste chefs op aarde, hecht ik wel wat waarde aan die kennis en kunde.

Ieder hoofdstuk begint met een thema, bijvoorbeeld ‘perfecte hartige taart’, ‘perfecte curry’ of ‘perfecte chocoladetaart’. De eerste pagina’s van ieder hoofdstuk bestaan uit tips die bij het thema passen. Deze tips zijn vaak grappig beschreven of geïllustreerd. Zo staan er bij de tips voor ‘perfect gehaktbrood’ diverse foto’s van Meatloaf (de zanger).

Na de tips volgen de recepten. En die zijn erg fijn! De recepten van Matt zijn meestal vrij eenvoudig, maar de smaken kloppen en het water loopt je ervan in de mond. Ik wil zo’n beetje alles maken uit dit boek, ik moet alleen nog beslissen waar ik zal beginnen. De maïskolven met baconjam? De Koreaanse short ribs met snelle kimchi? Kippendijen in hoisin-pindasaus? Prei met Parmezaanse kaas en bruine botermayo? Of toch iets zoets, zoals de warme chocolade-fudgecake met chai-specerijen? Begrijp je mijn punt al? Alles in dit boek is lekker.

De vormgeving dan nog. Ik zeg het maar gewoon: de kaft van het boek vind ik oerlelijk. Een vaag soort roze met een heleboel mini Matt Prestons erop. Nee, niet mijn smaak. Wel fijn vind ik dat het boek lekker groot is. Het heeft geen harde kaft. Zo’n harde kaft staat wel mooier in de kast, maar als je het boek open wilt klappen tijdens het koken is een zachte kaft vaak handiger. Een kwestie van smaak dus.

Alle gerechten in het boek hebben een foto. Daar houd ik van. Het zijn mooie, hongerig makende foto’s, zonder al te veel poespas en overdreven styling, maar met lekker veel kleur.

Mijn conclusie? Alweer een heel fijn boek van Matt Preston. Net zo kleurrijk als hij zelf is. Met handige tips en veel lekkere recepten die echt iedereen kan maken. Dikke vette aanrader!

De perfecte Preston – Matt Preston
€ 24,99
ISBN 978-90-215-6325-1

Facebooktwitterinstagram

Ovengeroosterde groente en aardappel

groenteuitdeovenAls je vaak alleen eet, zoals ik, ontkom je niet aan restjes. Een halve courgette, een paar aardappels, enzovoort. Je houdt gewoon constant van alles over. Zonde om weg te gooien, toch? Ik verwerk restjes vaak in pastasaus, risotto, quiche, soep of stoofpot. Het gerecht van vandaag maak ik ook regelmatig. Je kunt er allerlei groente in verwerken, en het op smaak brengen zoals je wilt.

In dit recept gebruik ik pecorino, een harde Italiaanse schapenkaas. Heb je die nu niet in huis, neem dan Parmezaanse kaas of een andere oude kaas. Anders zou je maar weer nieuwe restjes gaan maken.

Dit heb je nodig voor 1 persoon:

  • 150 gram aardappel, in blokjes
  • 1 eetlepel olijfolie
  • 1 teentje knoflook, geperst
  • 1/2 citroen
  • 1/2 theelepel gedroogde tijm
  • 1/2 theelepel gedroogde rozemarijn
  • peper en zout
  • 1/2 courgette, in blokjes
  • 1/2 venkelknol, in blokjes of repen
  • Pecorino

Aan de slag:

Kook de aardappelblokjes 5 minuten in ruim water met zout. Giet af en laat even uitdampen.
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Meng de olijfolie, knoflook, rasp van de citroenschil, tijm en rozemarijn in een ruime kom en breng op smaak met zout en peper.
Doe de aardappel, courgette en venkel bij het oliemengsel en schep goed door elkaar.
Verdeel de groente en aardappel over een met bakpapier beklede bakplaat en bak 30 minuten in de oven. Haal de bakplaat na 20 minuten even uit de oven en rasp er wat pecorino over. Zet terug in de oven voor de laatste 10 minuten.
Schep alles op een bord en sprenkel er een paar druppels citroensap overheen.

Enjoy!

Facebooktwitterinstagram

Rokerige maïs met doperwten

rokerige mais met doperwtenKen je die blikjes mexico melange? Maïs, doperwten en paprika samen in een blikje. Vond ik altijd heerlijk. Nou, oké, ik lust ze nog steeds wel zo af en toe. Maar aangezien nu het seizoen is voor verse maïs en doperwten is er een veel lekkerder alternatief. Want vers is altijd beter als je het mij vraagt. Als je nog nooit verse doperwten of maïs van de kolf hebt gegeten, probeer het dan eens. Je weet niet wat je proeft!

Dit supersimpele bijgerechtje is binnen 10 minuten klaar smaakt echt verrassend goed. Het combineert prima met allerlei Mexicaanse gerechten. Of, zoals ik het vandaag at, bij een broodje hamburger. En is het seizoen voorbij? Neem dan diepvries, maar kook de groenten dan slechts 3 minuten.

Dit heb je nodig voor 1 persoon:

  • 1 maïskolf
  • een handvol verse doperwten
  • 1 klontje boter
  • 1/2 theelepel gerookt paprikapoeder
  • 1/4 theelepel chilivlokken
  • peper en zout

Aan de slag:

Vul een pannetje met ruim water en wat zout en breng aan de kook.
Snijd de maïskorrels van de kolf.
Doe de maïs en doperwten zodra het water kookt in de pan en kook 5 minuten. Giet af en doe terug in de pan.
Voeg de boter, paprikapoeder chilivlokken en peper en zout toe, roer goed door en leg het deksel een minuutje op de pan.
That’s all!

Enjoy!

Facebooktwitterinstagram

Pasta met champignons, kip en tomaat

pastachampignonskiptomaatWij Nederlanders zijn gewend om onze pasta te verdrinken in een berg saus. Nu ben ik dol op saus, maar heel Italiaans is je pastagerecht op die manier niet. Wel Italiaans is het om net genoeg saus door je pasta te doen, een beetje zoals je een salade van dressing voorziet.

Je kunt ook pasta maken zonder ingewikkelde saus. Zo bestaat de saus voor een carbonara eigenlijk alleen uit eieren, pancetta en kaas. Nee, geen room! Dat is heus wel lekker, maar hoort niet in een traditionele carbonara. De pasta die ik vandaag at, was al even simpel en lekker. En zonder moeilijke saus dus.

Dit heb je nodig voor 1 persoon:

  • 1 kipdijfilet, in stukjes
  • rasp van 1/2 citroen
  • 1/2 theelepel gedroogde tijm
  • 1 1/2 eetlepel olijfolie
  • 75 gram kleine pasta
  • 1 kleine sjalot, gesnipperd
  • 1 teen knoflook, fijngehakt
  • 125 gram kastanjechampignons
  • 4 kleine trostomaten, in stukjes
  • peper en zout
  • 1/4 theelepel chilivlokken
  • Parmezaanse kaas

Aan de slag:

Meng de kip met de tijm, citroenrasp en 1/2 eetlepel van de olie en zet dit even apart.
Kook de pasta in ruim water met zout.
Verwarm terwijl de pasta kookt een ruime koekenpan of wok met de rest van de olijfolie.
Bak hierin de sjalot, knoflook en champignons een paar minuten. Roer regelmatig om.
Als de champignons bruin beginnen te worden voeg je de kip toe. Bak deze een paar minuten mee tot de kip bijna gaar is.
Voeg nu de tomatenstukjes, chilivlokken, peper, zout en een paar eetlepels van het kookwater van de pasta toe. Zet het vuur laag.
Laat dit pruttelen tot de pasta bijna klaar is en rasp er wat Parmezaanse kaas over. Roer door, zet het vuur uit en giet dan de pasta af.
Voeg de pasta toe aan de pan met kip en groente, en meng alles met elkaar. Proef of er nog extra peper en/of zout bij moet.
Schep op een bord en rasp er nog wat Parmezaanse kaas over.

Enjoy!

Facebooktwitterinstagram